Terug uit Foça... (Reisverslagje)

Voor het eerst een vliegtuig opstappen, dat was de eerste ervaring die onze secretaris opdeed. Leonieke en Pieterjan waren al bekend met het fenomeen ‘luchtvaart’, maar voor Rob was het allemaal nieuw. Een beetje zenuwachtig liep hij dus maar wat rond te lopen, vlak voor check-in. De beangstigende ervaring van het niet weten waar je aan toe bent, daar zijn op zich al behoorlijk wat culturele dingen over te vertellen. Maar hoewel het spreekwoordelijke ‘de reis is belangrijker dan de bestemming’ veel waarde kent, hier willen we het toch hebben over onze ervaringen ter plekke. Ter plekke was dit jaar overigens Foça in Izmir, Turkije.

Hoewel het kamp dit jaar met haar ca. 400 deelnemers een stuk kleiner was als dat van het voorgaande, waren er toch weer heel wat nationaliteiten aanwezig. Naast de voor de hand liggende Turken en Belgen waren er ook Zweden, Denen, Marokanen, Britten, Ieren, Finnen, Oostenrijkers, Zwitsers, Palestijnen, Israelieten, Kroaten,... Een mooie verzameling aan Europese jongeren, allen met een open houding en bereidwillig tot kennismaking en dialoog.

Er ging erg veel aandacht naar de huidige politieke situatie in Turkije die haar formele start kent in het protest bij Gezi Park. Naast een heel aantal sessies – zowel discussies als workshops – behaalden de kampleden ook de lokale pers met een eigen actie in het centrum van Foça, onze gaststad in een pitoreske mediterane baai. Ook klassieke thema’s als onderdrukking van vrouwen, holebi’s en transgenders kwamen uitgebreid aan bod. Deze sessies kenden hun hoogtepunt in het houden van een eigen camp pride die zelfs de Turkse nationale media haalde. Een jaar voor de Europese verkiezingen konden we als zusterverenigingen binnen een Europese politieke jongerenvereniging ook niet anders dan ruime aandacht hebben voor democratie, Europese staatsstructuren en campagne voeren. De interne aftrap voor de kiescampagne vond dan ook plaats op de laatste avond van het zomerkamp.

Natuurlijk waren we vooral daar om mensen te leren kennen. Dat deden we bijvoorbeeld door veelvuldig deel te nemen aan bilaterale sessies. Zo verstevigden we de traditioneel sterke BeNeLuxbanden, maar we leerden ook nieuwe mensen kennen uit Denemarken, Zweden, Palestina,... Omdat het niet altijd formele gesprekken moesten zijn, waren er ook ontmoetingen tijdens voetbalwedstrijden (België-Nederland en België-Frankrijk), etentjes, avonden op de pier,... Uiteraard laten we niet na om ook de vele goede feestjes op de kampsite te vermelden.

Als Animo Hasselt hadden we ook deel in enkele persoonlijke projecten. Zo wierpen we onszelf op voor interne democratie en rechtvaardigheid. Ook vroegen we YES om een groep beter op te nemen in hun anti-discriminatiecharter: mensen met een functiebeperking. Deze vallen namelijk regelmatig uit de boot in teksten en ook de omkadering van dit kamp kon – zo vonden we – stukken beter. Hierrond hadden we een persoonlijk overleg met de voorzitter van YES, Kaisa Penny.

Een week is jammer genoeg ook zo weer voorbij gevlogen. Voor we het wisten stonden we op de slotceremonie waar we de Turkse gastheren en -vrouwen uitvoerig bedankten en waar de YES-zomerverklaring werd afgekondigd. Het was een lange en vermoeiende week, maar als laatste inspanning lieten we onze vele nationale en internationale vrienden hun kribbel nog zetten op een Animovlag, het ultieme souvenir dat we mee namen na een zomerkamp vol herinneringen. Moe maar voldaan kropen we nog één keer in onze tentjes. Het vliegtuig zou ons snel genoeg weer naar ons eigen Belgenlandje vliegen.

 

De komende maanden laten we onze ervaringen nog niet los. We willen ons de komende tijd ook lokaal bezig gaan houden met de dingen die we in Foça opstaken. Van het investeren in diversiteit en het toegankelijker maken van onze eigen afdeling voor mensen met functiebeperkingen, over het ontvangen van internationale kameraden, tot het meedoen aan de Europese kiescampagne. Wij zijn klaar voor het nieuwe werkjaar!

Meer foto's vind je op de facebookpagina's van Animo, Jong Links en Animo Hasselt.

Animo Hasselt is ook te vinden op Twitter onder de naam @AnimoHasselt.

Zon, zee, socialisme: Gümüldür 2013

Jonge socialisten aller landen, verenigt u! Het is weer tijd voor een week vol 'sun, sea and socialism'.

In juni zendt Animo Hasselt haar dochters en zonen weer uit. Drie van onze leden gaan namelijk mee op YES-zomerkamp. Dat vindt dit jaar plaats in Gümüldür, Turkije. Samen met een delegatie van ongeveer 35 Animoleden uit heel Vlaanderen gaan ze op zoek naar wat ons in Europa bindt. In een cultureel-politieke smeltkroes gaan ze een hele week lang op zoek naar antwoorden op vragen die we ons als Europese Jonge Socialisten allemaal stellen: 'Hoe pakken we de crisis aan? Hoe stoppen we de verrechtsing van onze maatschappij? Hoe zorgen we er voor dat gender niet langer een issue is? ...'

Graag stellen we de leden aan je voor die zich dit jaar kandidaat stelden om mee te gaan op Europese ontdekking.

Leonieke Kalkman is méér dan enkel voorzitter van onze afdeling. Als Nederlandse in België ademt ze internationalisme, ons eigen huisvoorbeeld van waarom we nog méér moeten inzetten op minder grenzen. Bovendien heeft Leonieke haar blik ook stevig gericht op Europa: contacten met de JS uit haar geboorteland, Winterschool in Berlijn, Winteruniversity in Brussel, vorming in Vilnius, vrienden in Oostenrijk,... Als geen ander beseft Leonieke dat we van elkaar kunnen leren. En dat leren, dat begint bij ontmoeten.

Ook ondervoorzitter Pieterjan Steenbergen gaat mee. Pieterjan studeert politieke wetenschappen in Antwerpen, waar hij ook ondervoorzitter is van Animo StuAnt, de lokale studentenwerking. Pieterjan was al actief binnen Animo nog voor onze afdeling twee jaar geleden werd herstart. Ook vorig jaar, in Kroatië was hij van de partij. Vanuit zijn opleiding is hij binnen de delegatie het best geplaatst om goede vergelijkingen te maken tussen onze eigen politieke structuren en die van onze internationale kameraden.

Derde lid van onze afvaardiging is Rob Declerck die naast zijn activiteiten voor Animo Hasselt ook verantwoordelijk is voor de internationale contacten van Animo Limburg. Binnen onze provinciale koepel probeert hij te werken aan méér ontmoeting tussen de jonge socialisten uit de hele Euregio Maas-Rijn. Daarnaast is hij ook sympathiserend lid van JS in de PvdA (NL). Net als Leonieke brengt hij aardig wat tijd door in Nederland, waar zijn vriend woont. Rob is vooral actief rond emancipatie en gelijkheid, twee grote thema's binnen YES.

Aanvankelijk zou ook Vassia Ivanova de delegatie vervoegen. Zij heeft echter beslist niet naar Turkije te zullen afreizen. Sympathiserend lid Lucas Schokker zal wél afzakken, zij het als lid van JS Zuid-Limburg (NL).

Dit jaar wordt het zomerkamp ingericht door CHP Youth. Graag spreken we als Animo Hasselt ons medeleven uit voor onze Turkse kameraden die in de recente woelige betogingen in hun land, plots afscheid moesten nemen van Abdullah Cömert (22), één van de tot noch toe vier dodelijke slachtoffers. We wensen onze kameraden dan ook verder veel kracht en politieke strijdvaardigheid toe, maar zijn ter zelfde tijd ook bekommert om hun veiligheid.

- Waar in Turkije ligt Gümüldür?
°Aan de Egeïsche kust, op ongeveer 55 km bezuiden Izmir

Bij hun terugkeer zullen Leonieke, Pieterjan en Rob aan de slag gaan met het in Turkije verzamelde materiaal. In het najaar komen ze met een uitgebreid verslag over hun ervaringen. Wordt dus vervolgd!