Animo Hasselt vraagt 'prikkelarme kermis' voor mensen met autisme en/of epilepsie.

Onze voorzitter, Leonieke Kalkman, heeft epilepsie. Vorig jaar hoorde ze voor het eerst over prikkelarme kermissen. Het idee liet haar sindsdien niet meer los. Nu de Septemberfoor weer bijna op het Dusartplein staat, grijpt ze het moment aan om het idee van de plank te halen. Ze schreef er de volgende brief over, gericht aan het College van Burgemeester en Schepenen...

Geachte burgemeester en schepenen

Beste Hilde

Vorig jaar, op 3 oktober, plaatste ik op mijn Facebookprofiel volgend audiofragment waarin men vertelt over een prikkelarme kermis  voor kinderen met autisme en/of epilepsie in het Noord-Brabantse Beek en Donk. http://nos.nl/audio/416046-prikkelarme-kermis-voor-kinderen-met-autisme-of-epilepsie.html 

Ik vroeg me toen af of het mogelijk was dit ook in Hasselt te realiseren. Michiel Liefsoens reageerde alvast heel enthousiast door aan te geven dat hij het een geweldig initiatief vond waarbij 'integratie van twee kanten komt'. Ook Valerie Del Re reageerde positief door aan te geven dat het als een goed initiatief klonk.

Nu komt de jaarlijkse kermis er weer aan, is ook in Beek en Donk een tweede prikkelarme kermis geweest en zijn de postjes na de gemeenteraadsverkiezingen weer verdeeld. Redenen te over dus om nogmaals aan te geven dat ik, en met mij wellicht vele anderen, het fijn zou vinden om een prikkelarme kermis voor personen met autisme en/of epilepsie te zien hier in Hasselt. 

Uiteraard bied ik mij graag aan om hierover rond de tafel te gaan zitten. Als ervaringsdeskundige - ik heb zelf epilepsie - denk ik dat ik zeker zou kunnen bijdragen tot het slagen van een dergelijk project. Tevens zou ik persoonlijk zeker ook De Spetters / Autisme Limburg proberen te betrekken. Ze hebben me reeds aangegeven dit een goed en nodig initiatief te vinden.

Als voorzitter van Animo Hasselt ben ik daarnaast blij te kunnen aangeven dat ook wij als vereniging volledig achter een dergelijke organisatie kunnen staan. Het is het rotsvast geloof van Animo Hasselt dat eenieder een plaats verdient in deze maatschappij. Mensen die prikkelgevoelig zijn moeten ook de kans krijgen te ontspannen en een prikkelarme kermis kan hier volgens ons zeker toe bijdragen...

Hopelijk kan deze brief namens Animo Hasselt en mezelf een eerste aanzet zijn naar een nieuw, open initiatief voor prikkelgevoelige Hasselaren. Graag hoor ik van jullie.

Met vriendelijke groeten

-----------------------------------------------------

Leonieke Kalkman

Voorzitter Animo Hasselt

Ondervoorzitter Stedelijke Jeugdraad Hasselt

Opinie: Multiculturaliteit als meerwaarde en niet als probleem

De leden van Animo Hasselt kruipen van tijd tot tijd eens in hun pen. Als afdeling willen we onze leden ondersteunen waar mogelijk. Daarom bieden we hier zo vaak mogelijk een podium aan onze leden. Vandaag is het de beurt aan Pieterjan Steenbergen.


Pieterjan Steenbergen is ondervoorzitter bij Animo Hasselt en studeert politieke wetenschappen aan de Universiteit van Antwerpen. Hij is tevens ondervoorzitter van Animo StuAnt, de studentenwerking in Antwerpen.

De laatste dagen is diversiteit in het onderwijs weer volop onder de aandacht gebracht. Reden genoeg om een opiniestuk te schrijven! Zeker als dan een onderzoek verschijnt waaruit blijkt dat het bestraffen van het niet spreken van Nederlands in de school een frequent voorkomend fenomeen is. Daar kan ik niet mee akkoord gaan.

Laat me, om te beginnen, duidelijk zijn dat Nederlands zonder meer de standaardtaal op school moet blijven. Twee leerlingen die Chinees tegen elkaar spreken in de les aardrijkskunde, moeten hierop attent gemaakt worden en moeten gevraagd worden Nederlands te spreken. Maar ‘attent maken op’ is iets fundamenteel anders dan ‘bestraffen’. Je gaat ook geen Vlaamse studenten straffen omdat ze Nederlands spreken in de les Frans of in de les Engels. Je gaat hen hierop attent maken en hen vragen Frans of Engels te spreken. Dat is net hetzelfde als Chinese leerlingen vragen Nederlands te spreken tijdens de les aardrijkskunde.

Dat dit debat wordt aangehaald is zeer belangrijk. Het duidt namelijk op een meer fundamenteel probleem in ons onderwijssysteem en in onze maatschappij.

Onze multiculturele samenleving mag niet als probleem gezien worden maar als een meerwaarde. Daarom zou de thuistaal van elke leerling aan hem of haar onderwezen moeten worden, op school. Beeld je even in: een Belg van Braziliaanse afkomst zit in Vlaanderen op de lagere of middelbare school. In deze school leert hij/zij naast het Nederlands ook de taal die hij thuis spreekt. Later studeert hij/zij bijvoorbeeld TEW (Toegepaste Economische Wetenschappen). Als deze persoon dan terecht kan komen bij bijvoorbeeld de haven van Antwerpen, wat een meerwaarde hebben we dan als samenleving wel niet gecreëerd.

Laat me alles nog even samenvatten. Het Nederlands moet de standaardtaal op school blijven en Nederlands spreken in de lessen L.O., biologie, M.O., … is een must. Maar laat ons gebruik maken van de prachtige diversiteit aan talen die in onze samenleving aanwezig is, in plaats van deze te bestraffen.

Opinie: Verliefd zijn op een jongen, dat moet kunnen!

De leden van Animo Hasselt kruipen van tijd tot tijd eens in hun pen. Als afdeling willen we onze leden ondersteunen waar mogelijk. Daarom bieden we hier zo vaak mogelijk een podium aan onze leden. Vandaag is het de beurt aan Pieterjan Steenbergen. Dit opiniestuk van zijn hand verscheen eerder ook al in Boemerang, het ledenblad van Animo.



Pieterjan Steenbergen is bestuurslid bij Animo Hasselt en studeert politieke wetenschappen aan de Universiteit van Antwerpen.

Verliefd zijn op een jongen, dat moet kunnen!

De laatste tijd is gaybashing weer een hot item. Elke dag vindt er wel een geval van agressie – verbaal of fysiek – tegen homoseksuelen plaats. De laatste tijd klinkt de roep naar een strengere aanpak van gaybashing dan ook steeds harder. Toch wil ik het niet hebben over de bestraffing maar over de preventie van dergelijke gevallen van agressie en waar kan men beter aan preventie doen dan in de scholen?

Onlangs stonden, naar aanleiding van Valentijn, verschillende uitspraken van kinderen met betrekking tot liefde in de Dag Allemaal. Hoewel de Dag Allemaal niet de meest betrouwbare bron is, toch tonen enkele van deze uitspraken goed aan dat het thema seksuele diversiteit nog steeds onvoldoende behandeld wordt in de kleuterscholen en in de lagere scholen. Twee uitspraken bleven me bij: ”Meisjes op meisjes, dat gaat toch niet!” en “Ik ben nog maar één keer verliefd geweest. Dat was op een jongen maar niemand weet dat. Ik ben niet zot en iedereen zou mij pesten”.
Als een jongen uit de lagere school moet vrezen dat hij gepest kan worden omwille van wie hij is, dan moeten we ons vragen stellen en moet er dringend werk worden gemaakt van een betere integratie van het thema seksuele diversiteit in het onderwijs. Om het beste effect te krijgen van dergelijke preventie, moet die sensibilisering al starten in het kleuteronderwijs en dat kan op verschillende manieren gebeuren. Zo zijn er heel wat leesboeken die homoseksuele relaties gebruiken in hun verhaal. Die boeken worden nu al door verschillende scholen gebruikt. Door die boeken te gebruiken, leren kinderen al snel dat een homoseksuele relatie evenwaardig is aan een heteroseksuele relatie.
Hoewel verschillende scholen dat soort boeken al gebruiken, toch blijven de eindtermen hieromtrent te vaag. Het wordt dan ook tijd dat er duidelijkheid wordt geschept. In dit verband kunnen we dan ook een les trekken uit Nederland. Daar is onlangs een wetsvoorstel goedgekeurd om het invoeren van zogenaamde ‘homolessen’ te verplichten in elke school. Elke Nederlandse school moet nu seksuele diversiteit opnemen in zijn eindtermen. Op die manier ben je zeker van een integratie van het thema seksuele diversiteit in de lessen van alle scholen. Nederland kan hier dus zeker dienen als een voorbeeld voor ons.

Mijn oproep aan de politici is dan ook duidelijk. Denk niet enkel na over het bestraffen van de daders van gaybashing want dat is een zeer kortzichtige manier om dit probleem aan te pakken. Denk ook – en vooral – na over de preventie van gaybashing, door bijvoorbeeld het invoeren van die ‘homolessen’, want enkel op die manier zal je op lange termijn dit probleem kunnen oplossen.